მამაკაცების მიერ ქალის როლების შესრულება მსოფლიო კინოში განვითარდა უბრალო ფარსიდან და კომედიური ინსტრუმენტიდან რთულ სოციალურ და ფსიქოლოგიურ კვლევამდე. თუ ადრეულ პერიოდში ეს იყო აუცილებლობა ან სიცილის მიზეზი, დღეს ეს არის საშუალება, რომ მაყურებელმა დაინახოს გენდერული იდენტობის სირთულე და ადამიანურობის უნივერსალურობა. ისეთი მსახიობები, როგორიცაა დასტინ ჰოფმანი, რობინ უილიამსი და ჯარედ ლეტო, თავიანთი გარდასახვით გვიჩვენებენ, რომ სამსახიობო ხელოვნება არის არა მხოლოდ ნიღბის მორგება, არამედ საკუთარი თავის აღმოჩენა სხვის ამპლუაში. კინოისტორია ადასტურებს, რომ "არავინ არის სრულყოფილი", მაგრამ სწორედ ეს არასრულყოფილება და მუდმივი ძიება ხდის ამ გარდასახვებს ასე მომხიბვლელსა და მნიშვნელოვანს.