ინდურმა კინომ საბჭოური ერთფეროვნებისგან დაღლილ ადამიანს აჩუქა ყველაზე მთავარი - იმედი. იმედი იმისა, რომ როგორი რთულიც არ უნდა იყოს ცხოვრება, ბოლოს ყველაფერი კარგად იქნება. რომ სიკეთე აუცილებლად გაიმარჯვებს და რომ სადღაც, შორს, არსებობს ფერადი სამყარო, სადაც ადამიანები მწუხარებას ცეკვით და სიმღერით გამოხატავენ.